Esenyurt

Taksi kapısından dışarı adım attığımda hâlâ parfümümün sıcaklığı tenimde; TEM trafiğinin uğultusu kulaklarımda, oysa tenime sinen dokunuşlar çok daha gürültülü. Akçaburgaz caddelerinden Pınar Mahallesi’ne dönerken bile kalçamın dolgun kıvrımı, göğüslerimin sıkı ağırlığı üzerimde hâlâ ellerini hissediyorum; kısa boyumun aksine uzun adımlarla yürümem, vücudumun her santimini davetkâr kılıyor. Şimdi sıra sende—Cumhuriyet Mahallesi’nde, Marmara Park yakınında ya …

Bugün Pınar Mahallesi’nde TEM’e uzanan yolda yürürken bile bileğimde kalan yağ kokusu beni yeniden o anlara götürdü; elimi nereye koysam aynı sıcaklık, aynı ritim. Parmaklarım kasları tanıyor artık, omuzdan bele doğru kayarken nefes alışları takip ediyorum, bazen hızlanıyor bazen yavaşlıyor, tamamen onun temposuna bırakıyorum kendimi. Akçaburgaz’dan dönen arabaların ışıkları camdan süzülürken oda bir anlığına turuncuya …

Parmaklarım tenime değdiğinde aklım sadece dokunuşta kalıyor. Saadetdere’den TEM’e doğru taksiyle dönerken bile o sıcaklık aklımı başımdan alıyor. Çünkü bir kuralım var: kapıdan girene kadar her şey gizli kalacak. Cumhuriyet Mahallesi’nde ya da Pınar Mahallesi’nde, Marmara Park’ın ışıkları altında bile kimsenin haberi olmayacak. Akçaburgaz’da kendimi bırakırken bile tek duyum, tenimin altında dolaşan o sıcak nefes …

Saatlerimi TEM’in uğultusundan uzak, Akçaburgaz’da küçük bir rezidansın sakin odasında geçiriyorum. Kapıyı açtığımda ilk bakışım, ilk dokunuşum bütün gerginliği alıyor; tenim hâlâ duştan nemli, beyaz havlu belimde kaymaya hazır. Pınar Mahallesi’nin loş sokaklarından geçip gelenler için her şey hazır: yastıklar dağılmış, hafif vanilya kokusu odanın içinde geziniyor, dudaklarım üstüne düşen saçlarımı geriye atarken gülümsüyorum. Bazen …