Esenyurt

Akçaburgaz’dan TEM’e doğru akarken yağmurun camı dövmeye başladığı o akşam, 72 bedenimle arabanın koltuğunda kıpırdandım. Teni nemlenen tenimin kokusu, ıslak saçımın yaydığı yağmur ve gül karışımı koku, tam bir davet gibiydi. Saadetdere’den geçerken içimde yükselen o sıcak dalga, yalnızlığımı değil, birinin dokunuşunu özlediğimi fısıldadı. Yaşlı erkeklerin ağır nefesini tenimde hissetmek, onların yavaş, ağır, derin hareketleriyle …

Sadece gece yarısı ve son dakika aramalarıyla ilgileniyorum; gündüz planları beni boğuyor. TEM’den inip Pınar Mahallesi’ne doğru süzülürken, tenimin esmer sıcaklığı hâlâ arabadaki klimaya rağmen titriyor. Nefes alışverişim hızlanıyor çünkü biliyorum ki bir saat sonra Cumhuriyet Mahallesi’nde ya da Akçaburgaz’daki bir odada aynı ritmi yakalayacağız. Marmara Park’ın ışıklarını geride bırakınca, vücudumun kıvrımları kendi kendine davet …

Parfümünün tatlı kokusu önce burnuma sonra aklıma doluyor. Taksinin arka koltuğunda fısıltısı yumuşak ve ısrarcı; her kelimeyle dudaklarını daha yakınıma getiriyor. Şehrin bu köşesinde Cumhuriyet Mahallesi’nden Akçaburgaz’a uzanan yollar, onunla birlikte geçtiğinde daha kısa geliyor. Marmara Park ışıklarını geride bırakırken elleri dizlerimde dolanıyor, TEM’in uğultusu kulaklarımdaki tek ritim oluyor. Pınar Mahallesi’nin sessiz sokaklarına sapınca gülüşüyle …

Cumhuriyet Mahallesi’nin dar sokaklarında bir kapı aralanıyor ve ilk nefesler aynı anda yükseliyor. Marmara Park’ın ışıkları uzaktan yansırken, Pınar Mahallesi’nden gelen grup arkadaşları içeri süzülüyor; TEM’in uğultusu bile dışarıda kalıyor. Her bakışta bedenim daha da geriliyor, ellerim davetkâr bir şekilde uzanıyor. Kalçalarımın kıvrımı, göğüslerimin sertliği odanın havasını değiştiriyor; nefesler kısalıyor, ritim hızlanıyor. Akçaburgaz’ın sessiz gecesinde, …

Akçaburgaz TEM çıkışından başlayan yolculuğun, Cumhuriyet Mahallesi’nde sıcak bir nefese dönüşüyor. Gecenin ilerleyen saatlerinde Marmara Park’ın ışıklarını geride bırakıp Pınar Mahallesi’nin sakin sokaklarına saptığında, dudaklarımı yavaşça seninkilere bastırıyorum; dilinle tenimi keşfederken, Saadetdere’nin serin rüzgârı bile aramızdaki sıcaklığı soğutamıyor. Her temasın bir sonraki isteği doğurduğu bu buluşmada, tenimin her köşesini sana sunuyorum. Kısa ve iddialı: tatmin …

Marmara Park’ın ışıklarını geride bırakıp TEM’den saptığımda Cumhuriyet Mahallesi’nde dar bir sokak başlıyor. Kapı aralığından süzülen sıcaklık, akşamın serinliğini dağıtıyor. Dürdane kapıyı açtığında yüzünde hâlâ dışarıdan gelmiş gibi bir telaş var. Elini omzuma koyup yavaşça içeri çekiyor; dudakları boynumda dolaşırken kokusuyla sarıyor. Pınar Mahallesi’nde geçen saatler, Akçaburgaz’ın uğultusundan uzak, sadece ikimize ait. Saadetdere’ye kadar uzanan …

Her sabah aynı saatte Marmara Park’ın arkasından TEM’e doğru taksiyle dönüyorum; perdeler açık, ışık yavaşça odama doluyor. Bu yeni gelişimle birlikte Pınar Mahallesi’nde, kendi sakin köşemde, olgunluğumun verdiği rahatlıkla ağır ağır soyunuyorum. Tenimde uzun yılların bıraktığı izler, dokunmaya doymamış bir sıcaklık taşıyor. İstediğin anda kapıyı aralamam yeterli; koridordan yükselen nefesim seni içeri çekecek. Saadetdere’den geliyorsan …

Ben Dünya. Esenyurt’un Akçaburgaz’ından Cumhuriyet’e kadar uzanan yolları iyi bilirim. TEM’in hızlı trafiğiyle Marmara Park’ın ışıkları arasında kendimi hep aynı hisle bulurum: tenime dokunulmayı beklemek. Uzun, koyu tenimle arka koltuğa oturduğumda taksi camından yansıyan ışık bile ısınır. Parmak uçlarım dizlerime doğru yürür, sonra sırtıma, boynuma, kalçama. O yolculuk bir anda evine uzanır; ben zaten oradayım. …

Merhaba, ben Gülden. Pınar Mahallesi’nden TEM’e uzanan bu geniş semtte, her saat bir kapı açılıp beni karşılamanı bekliyorum. Saadetdere’den Marmara Park’a kadar uzanan bu caddeyi, ayak seslerimle daha da kısaltıyorum. İpek çarşafların arasında saatler hiç akmıyor, tenimin ısısı cildine işliyor. Cumhuriyet Mahallesi’ndeki sessiz sokaklardan Akçaburgaz’a doğru akarken, seninle geçirdiğim her an sınırsız ve kesintisiz oluyor. …